ဟုိတုန္းကေတာ့ နယ္ခ်ဲ႕တယ္၊ ကၽြန္ျပဳတယ္ဆိုတာ ကိုယ့္ႏိုင္ငံကိုလာသိမ္းၿပီး ရွိတဲ့အဖိုးတန္ပစၥည္းေတြကို သူတို႔ႏိုင္ငံကိုျပန္ပို႔တာပါ။ ေနာက္ပိုင္းမွာေတာ့ ကိုလိုနီနယ္ခ်ဲ႕စနစ္က ေျပာင္းလဲသြားပါတယ္။ အခုအခ်ိန္မွာ ႏိုင္ငံအထဲထိဝင္လာတာမဟုတ္ေတာ့ဘဲ အေဝးကေနၿပီး လွမ္းသိမ္းပိုက္ပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္တို႔ရဲ႕ ယဥ္ေက်းမႈေတြကို သိမ္း ပိုက္ပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္တို႔ရဲ႕ အေတြးအေခၚေတြကို သိမ္းပိုက္ပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္တို႔ရဲ႕ လူေနမႈဘဝပံုစံကို  အေနာက္တိုင္းဆန္လာေအာင္ သြယ္ဝိုက္သိမ္းသြင္း ပါတယ္။ ဒီလိုနဲ႔ပဲ ျမန္မာလူငယ္ေတြဟာ သိသိသာသာေရာ၊ မသိမသာနဲ႔ေရာ အေနာက္ယဥ္ေက်းမႈရဲ႕ လႊမ္းမိုးမႈ ေအာက္ေရာက္ သြားပါတယ္။

ဘာလို႔ဒီလိုျဖစ္ရတာလဲ

ကၽြန္ေတာ္တို႔ဟာ အေနာက္တိုင္းက အရာအားလံုးကို အထင္ႀကီးပါတယ္။ ဘာလို႔လဲဆိုေတာ့ အေနာက္တိုင္း ကို ယွဥ္ႏို္င္ဖို႔ ကၽြန္ေတာ္တို႔ နည္းပညာ၊ အေတြးအေခၚအားလံုးခ်ည့္နဲ႔ေနပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္တိို႔မွာဆီမွာက အေနာက္တိုင္းမွာလို အခြင့္အလမ္းမေပၚမ်ားပါဘူး။ အေနာက္တိုင္းမွာက ကုိယ့္ဝါသနာပါတာကိုယ္လုပ္၊ ကၽြမ္းက်င္ရင္ကၽြမ္းက်င္သလို တင့္ေတာင့္တင့္တယ္ ေနႏိုင္ပါတယ္။ လမ္းေတြအကုန္လမ္းရွိၿပီးသားပါ။ ကၽြန္ေတာ္တို႔ ဆီမွာေတာ့ တစ္ခုခုလုပ္မယ္ဆိုရင္ေတာ့ ကိုယ္တိုင္လမ္းေဖာက္ရပါမယ္။

Playing music at yangon jetty.

ေျမနီကုန္းကုန္းေက်ာ္တံတားေအာက္မွာ အကေလ့က်င့္ေနတဲ့လူငယ္ေလးေတြရွိပါတယ္။ သူတို႔ေလ့က်င့္တာက ျမန္မာအကမဟုတ္ပါဘူး။ ဘာလို႔ ညီေလးတို႔ ျမန္မာအကမေလ့က်င့္တာလဲလို႔ သြားေမးၾကည့္မယ္ဆိုရင္ေတာ့ ကၽြန္ေတာ့္ကိုေဂါက္သီးလို႔ ထင္သြားမွာအေသအခ်ာပါပဲ။ ျမန္မာအက ကတာကို လူငယ္အသိုင္းအဝုိင္းက ဂုဏ္ယူစရာလို႔ မျမင္ေတာ့ပါဘူး။  ေစာင္းတီးတာသင္မလား၊ ဂီတာတီးသင္မလားလို႔ လူငယ္တစ္ေယာက္ကို လြတ္လပ္စြာ ေရြးခ်ယ္ခိုင္းၾကည့္ပါ။ ပုဆိုးထက္ ေဘာင္းဘီကိုပိုႏွစ္သက္တဲ့ လူငယ္ေတြပိုမ်ားလာပါၿပီ။ ကၽြန္ေတာ္တို႔ရဲ႕ ကိုယ္ပုိင္ယဥ္ေက်းမႈကို ကိုယ္တိုင္တန္ဖိုးထားတတ္ေအာင္ ငယ္ငယ္ကတည္းက ေလ့က်င့္သင္ၾကားေပးျခင္း မခံခဲ့ရတာကေတာ့ အဓိကအေၾကာင္းအရင္း တစ္ခုပါ။

အေတြးအေခၚ

ဘယ္လုိအေျခအေနမ်ိဳးမွာပဲျဖစ္ျဖစ္ အေနာက္တိုင္းသား လူျဖဴတစ္ေယာက္ကိုျမင္တာနဲ႔ ကၽြန္ေတာ္တို႔ေတြက အလိုလိုအထင္ႀကီးတတ္ပါတယ္။ ဒါဟာဘာလို႔ပါလဲ။ အေတြးအေခၚကၽြန္္ျပဳခံထားရလို႔ပါ။ ငါတို႔ဟာ အေနာက္တိုင္းက လူေတြေလာက္မေတာ္ဘူး။ မတတ္ဘူးဆိုတဲ့အေတြးႀကီး ေခါင္းထဲေရာက္ေနသမွ် ကာလာပတ္လံုး ကၽြန္ေတာ္တို႔အထင္ႀကီးေနရဦးမွာပါပဲ။ အဲ့ဒီလုိျဖစ္ရတဲ့ အေၾကာင္းအရင္းကလည္း အေသအခ်ာ ရွိပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္တို႔ရဲ႕ ပညာေရးစနစ္က တီထြင္ဖန္တီးမႈကို အားမေပးမပါဘူး။ အရင္ကအေဟာင္းေတြကိုပဲ ထပ္တလဲလဲျပန္သင္ေနရသလို သုေတသနလုပ္ရတဲ့ ကိုယ္တိုင္ဖန္တီးမႈမ်ိဳးကို ကၽြန္ေတာ္တို႔ ပတ္ဝန္းက်င္အသိုင္းအဝိုင္းက အားေပးတာနည္းေပးပါတယ္။  အဲ့ဒီေတာ့ အက်ိဳးဆက္က ကိုယ့္ကိုယ္ကို ယံုၾကည္ႏိုင္စြမ္း က်ဆင္းသြားပါတယ္။

အလုပ္တစ္ခုခုေအာင္ျမင္ၿပီလို႔ၾကားတာနဲ႔ အဲ့ဒီအလုပ္ကို အံုလိုက္က်င္း လိုက္ဝိုင္းလုပ္ၾကၿပီ။ ကၽြန္ေတာ္တို႔ကို အေနာက္တိုင္းကလူေတြက မင္းတို႔ငါတို႔ေလာက္မတတ္ပါဘူးကြာဆိုတဲ့ အေတြးအေခၚကို ေခါင္းထဲရိုက္ထည့္ထားသလို ဒါကို ေရွးရိုးစြဲလူႀကီးေတြက အထိုက္အေလ်ာက္လက္ခံထား တယ္။ သူတို႔ရဲ႕တီထြင္ၾကံဆမႈကို မေက်ာ္ႏိုင္သေရြ႕ သူတို႔ရဲ႕အေတြးအေခၚေတြေအာက္မွာပဲ ကၽြန္ေတာ္တို႔ ရွင္သန္ရမွာပါ။

ေတးဂီတ

ျမန္မာသံသီခ်င္းကို ႏွစ္သက္တယ္ဆိုတဲ့ လူငယ္ကေတာ့ မရွိသေလာက္ရွားသြားပါၿပီ။ ဒီေနရာမွာ ဂ်ပန္ႏိုင္ငံမွာရွိတဲ့ Wagakki Band နဲ႔ ႏႈိင္းယွဥ္ၿပီးေျပာပါမယ္။ Wagakki Bank က ဒီဖက္ေခတ္သီခ်င္းေတြကို ဂ်ပန္ရိုးရာတူရိယာေတြနဲ႔ တီးမႈေဖ်ာ္ေျဖတဲ့အဖြဲ႔ျဖစ္ၿပီးေတာ့ လူႀကိဳက္ေတာ္ေတာ္မ်ားပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္တို႔ဆီမွာေတာ့ ျမန္မာ့တူရိယာေတြနဲ႔ ေခတ္သီခ်င္းေတြကို ျပန္လည္ဆန္းသစ္မႈအားနည္းေနသလို ျမန္္မာသံသီခ်င္းေတြကိုလည္း ျပန္လည္ဆန္းသစ္ႏိုင္မႈ နည္းပါးသြားပါၿပီ။ အဲ့ဒီရဲ႕ အက်ိဳးဆက္ေၾကာင့္ ကၽြန္ေတာ္တို႔ရဲ႕ ကိုယ္ပိုင္ဂီတကို ကၽြန္ေတာ္တို႔ ကိုယ္တိုင္ႏွစ္သက္ျမတ္ႏို္းမႈ မရွိေတာ့ပါဘူး။ ဒါနဲ႔ပဲ အေနာက္တိုင္းဂီတ၊ ကိုရီးယားဂီတနဲ႔ အျခားဂီတအမ်ိဳးအစားေတြအကုန္လံုးက ကၽြန္ေတာ္တို႔ရဲ႕ စိတ္ခံစားမႈကို သိမ္းပိုက္သြားပါၿပီ။

အေနာက္တိုင္းရဲ႕ ရုပ္ဝတၳဳပစၥည္းေတြကို အထင္ႀကီးေနတာထက္စာရင္ သူတို႔ရဲ႕လုပ္ပံုကိုင္ပံု၊ ေတြးေခၚပံုကို အတုယူသင့္ပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္တို႔ေခတ္မွာ လူငယ္တိုင္းက အေနာက္တိုင္းကိုေက်ာ္လႊားႏိုင္ေအာင္ က်ားကုတ္က်ားခဲႀကိဳးစားရပါမယ္။ ကၽြန္ေတာ္တို႔ ႀကိဳးစားရပါမယ္။ တရုတ္တို႔၊ ဂ်ပန္တို႔၊ ကိုရီးယားတို႔ကို အတုယူပါ။ ကၽြန္ေတာ္တို႔တကယ္ႀကိဳးစားရင္ ကၽြန္ေတာ္တို႔ တကယ္ရင္ေဘာင္တန္းႏိုင္မွာပါ။

မင္းသုခ (အခရာ)

(www.akhayar.com)